Dit zijn wij

Milushka houdt jou een spiegel voor, zodat je niet vergeet wie je bent. Dat is voor haar de essentie van theater. Daarom kiest ze in 2002 ‘E homber ku a bira un kachó’, de man die een hond werd, als voorstelling tijdens het Kaya Kaya straatfestival in Otrobanda. Dit gaat over ontmenselijking en het verliezen van je identiteit. Dit herinnert haar aan wat mensen elkaar aan kunnen doen. Dit absurde theaterstuk grijpt haar al aan als ze nog studeert aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Maar in 2002, op Curaçao, blijkt de boodschap van toen de harde realiteit. Ze heeft door de jaren veel verschillende rollen vertolkt als actrice in de theaterwereld in Nederland en vervult tegenwoordig meestal de rol van scenarioschrijver en regisseur, hier op Curaçao. Stoelriemen vast als je naar een van de voorstellingen van Milushka gaat. Haar onderwerpen zijn altijd uit het leven gegrepen. Ze wil met haar thematiek mensen laten nadenken en kwesties aankaarten die maatschappelijk relevant zijn. Vandaar dat Teatro KadaKen haar creaties met open armen verwelkomt. De meest recente voorstellingen die Milushka heeft geregisseerd zijn Rumannan Purunchi en Piar in 2025, in samenwerking met Teatro KadaKen. En nu werkt ze aan een kindervoorstelling. Die kun je in 2026 zien in Teatro Aula. Wees voorbereid op een emotionele achtbaan. Wat kun je anders verwachten van een vrouw die al ruim vijftig jaar in het vak zit.

Juan-Carlos Goilo is als jonge jongen al op zoek naar de samenhang tussen woorden, ritme en klank. Hij zingt als kind in een koor van Curaçao en speelt als tiener in een punkband. Juan-Carlos is antropoloog én kunstenaar. Van die veelzijdigheid, daar houdt hij van. Hij heeft niet alleen ervaring in de kunstwereld, maar ook met empowerment en beleid. Daarom zou je hem kunnen zien als een ‘cultuurontwerper’. Dat gaat over geschiedenis, identiteit, rechtvaardigheid en klimaat. Juan-Carlos is een verhalenverteller en op het podium komen zijn onderzoek, gemeenschapswerk en kunst samen. Wat abstract en complex is, is ineens heel concreet en dichtbij. Hij is één van de makers van Teatro KadaKen en werkt als regisseur en schrijver aan de theatervoorstelling Mariana Franko. Die voorstelling kun je in 2027 zien in Teatro Aula. Juan-Carlos haalt graag diep weggestopte verhalen naar de oppervlakte. Die hebben vaak te maken met de Curaçaose geschiedenis, maar dan vanuit een ander perspectief dan je gewend bent. En dat is de reden dat Juan-Carlos met ons samenwerkt. Dat spel met invalshoeken, die inclusie van stemmen die je minder vaak hoort, dat is typisch Teatro KadaKen.

Op dat raakvlak van cultuur, erfgoed en professionaliteit, daar is Wesley Eleonora actief binnen de Curaçaose gemeenschap. Hij zet zich in voor ontwikkeling, toegankelijkheid en inclusie. Dat doet hij als IT-specialist en als vrijwilliger. Bijvoorbeeld als voorzitter van Teatro KadaKen, omdat wij staan voor inclusiviteit en herkenning. Dat zijn waarden die Wesley belangrijk vindt en waar hij zich graag voor inzet.

“Ik geloof in de kracht van cultuur en podiumkunst om mensen te verbinden en verhalen door te geven aan de huidige en toekomstige generatie.”

Wesley houdt zich binnen het bestuur van KadaKen bezig met de strategische richting en toekomstbestendigheid van de organisatie en de samenwerking met andere partijen. Hij ziet ons als een belangrijk onderdeel van de Curaçaose gemeenschap. Hier bij KadaKen vieren we onze culturele roots, delen we verhalen en komen we samen. Die ruimte is er nu. Dit is de plek waar cultuur leeft en waar iedereen zich welkom mag voelen.

Wernher houdt van woorden, van taal. Daarom haalt hij in 1994 de master Engelse Taal- en Letterkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Hij was eerder docent Engels en Papiamentu, maar zijn passie is het vertalen van literair werk. Op Curaçao heeft Wernher zijn eigen vertaalbureau, Linguares Language Studio. In meer dan twintig jaar vertaalt hij verschillende boeken, kinderboeken en korte verhalen. Hij steunt KadaKen in het bestuur vanwege de belangrijke rol in de Curaçaose samenleving. Dat gaat voor hem om de thema’s die naar voren komen en waar je dan op kunt reflecteren.

“In deze tijd is het essentieel dat we onszelf een spiegel voorhouden. Je kunt je dan afvragen waarom we ons op een bepaalde manier gedragen en daarover nadenken. Zo komt er een discussie op gang en daarmee de heling van onze gemeenschap.”

Wil je de geschiedenis en samenleving van Curaçao wat beter begrijpen? Grote kans dat Margo je kan helpen. Zij is historicus en heeft zich tijdens haar studie aan de Universiteit Leiden gespecialiseerd in de sociale en culturele geschiedenis van het Caribisch gebied in de twintigste eeuw. Van 2008 tot 2023 werkt ze voor de Universiteit van Curaçao. In 2017 promoveert ze op haar proefschrift ‘Nou koest, nou kalm. De ontwikkeling van de Curaçaose samenleving, 1915-1973. Van koloniaal en kerkelijk gezag naar zelfbestuur en burgerschap’. Margo is adviseur en onderzoeker voor Teatro KadaKen. Zij is een bron van kennis, houdt ons scherp met haar kritische vragen en maakt foto’s tijdens voorstellingen en repetities.